تیر 30, 1405
0
0
دستخط هر فرد تنها بازتاب مهارت نوشتن او نیست، بلکه می تواند اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد مغز نیز در اختیار پژوهشگران قرار دهد. در سال های اخیر، محققان تلاش کرده اند با استفاده از فناوری های دیجیتال، ارتباط میان تغییرات دستخط و بیماری های عصبی مانند زوال عقل را بررسی کنند. اکنون نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد که برخی تغییرات ساده در سرعت و نحوه نوشتن ممکن است از نخستین نشانه های افت عملکرد شناختی باشند و به تشخیص زودهنگام این اختلال کمک کنند.
پژوهشگران یک تیم بین المللی با بررسی ویژگی های دستخط سالمندان به این نتیجه رسیدند که تغییر در الگوی نوشتن می تواند با کاهش عملکرد شناختی مرتبط باشد. نتایج این تحقیق که در نشریه معتبر Frontiers in Human Neuroscience منتشر شده است، نشان می دهد افرادی که دچار اختلالات حافظه و تفکر هستند، هنگام نوشتن تفاوت های قابل توجهی نسبت به افراد سالم دارند.
این پژوهش توسط محققان دانشگاه اوورا در پرتغال انجام شد و هدف آن بررسی این موضوع بود که آیا می توان از تحلیل دستخط به عنوان یک روش ساده، سریع و کم هزینه برای شناسایی زودهنگام زوال شناختی استفاده کرد یا خیر.
برای رسیدن به نتایج دقیق، پژوهشگران از ابزارهای دیجیتال استفاده کردند تا کوچک ترین تغییرات در نحوه نوشتن افراد را ثبت و تحلیل کنند. استفاده از قلم نوری و تبلت دیجیتال این امکان را فراهم کرد که سرعت، طول حرکات قلم و کیفیت نوشتن با دقت بسیار بالایی اندازه گیری شود.
در این مطالعه، ۵۸ سالمند بین ۶۲ تا ۹۹ سال که در خانه های سالمندان زندگی می کردند شرکت داشتند. از این تعداد، ۳۸ نفر مبتلا به اختلال شناختی تشخیص داده شده بودند و ۲۰ نفر دیگر از نظر عملکرد شناختی در وضعیت طبیعی قرار داشتند.
شرکت کنندگان چند فعالیت مختلف را انجام دادند که شامل موارد زیر بود:
همه فعالیت های نوشتاری اطلاعات مفیدی در اختیار پژوهشگران قرار داد، اما بیشترین تفاوت میان دو گروه در بخش دیکته مشاهده شد. این فعالیت از مغز می خواهد هم زمان چند فرآیند مختلف را مدیریت کند؛ از جمله گوش دادن، درک گفتار، حفظ اطلاعات در حافظه کوتاه مدت، تبدیل گفتار به نوشتار و هماهنگی دقیق میان چشم و دست.
نتایج نشان داد افرادی که دچار اختلال شناختی بودند نسبت به افراد سالم، سرعت نوشتن پایین تری داشتند، حرکات بیشتری هنگام نوشتن انجام می دادند و طول هر حرکت قلم نیز کوتاه تر بود. به عبارت دیگر، فرآیند نوشتن در این افراد روانی و هماهنگی کمتری داشت.
نوشتن برخلاف تصور بسیاری از افراد، تنها یک فعالیت حرکتی نیست. برای نوشتن صحیح، بخش های مختلف مغز باید به طور هم زمان با یکدیگر همکاری کنند. حافظه کاری، تمرکز، برنامه ریزی، هماهنگی حرکتی و پردازش زبان، همگی در این فرآیند نقش دارند.
آنا ریتا ماتیاس، سرپرست این پژوهش، در توضیح نتایج مطالعه می گوید: «نوشتن فقط یک مهارت حرکتی نیست، بلکه پنجره ای برای مشاهده نحوه عملکرد مغز است.»
به گفته پژوهشگران، با کاهش توانایی های شناختی، مغز برای مدیریت هم زمان این وظایف با مشکل مواجه می شود. در نتیجه، نوشتن آهسته تر، منقطع تر و با هماهنگی کمتر انجام می شود و همین تغییرات می تواند یکی از نشانه های اولیه اختلالات شناختی باشد.
اگرچه نتایج این تحقیق امیدوارکننده است، اما متخصصان تاکید می کنند که کند شدن دستخط یا تغییر در شیوه نوشتن به تنهایی به معنای ابتلا به زوال عقل نیست. عوامل مختلفی مانند افزایش سن، بیماری پارکینسون، آرتروز، مشکلات بینایی، مصرف برخی داروها، استرس، اضطراب یا حتی خستگی نیز می توانند روی کیفیت و سرعت نوشتن تاثیر بگذارند.
به همین دلیل، تحلیل دستخط باید در کنار معاینات پزشکی، آزمون های شناختی و ارزیابی متخصص مغز و اعصاب یا روانپزشک بررسی شود و نمی تواند به عنوان یک ابزار تشخیصی مستقل مورد استفاده قرار گیرد.
تشخیص زودهنگام زوال شناختی یکی از مهم ترین عوامل در مدیریت بیماری های مرتبط با حافظه است. هرچه این اختلال ها زودتر شناسایی شوند، امکان کنترل علائم، برنامه ریزی درمان و حفظ کیفیت زندگی بیمار بیشتر خواهد بود.
پژوهشگران معتقدند در آینده می توان از آزمون های مبتنی بر دستخط به عنوان یک روش ارزان، سریع و غیر تهاجمی برای غربالگری سالمندان استفاده کرد. این روش می تواند به ویژه در خانه های سالمندان، مراکز مراقبت و حتی ویزیت های اولیه پزشکان کاربرد داشته باشد و نیاز به برخی آزمایش های پرهزینه را کاهش دهد.
هرچند نتایج این مطالعه اهمیت زیادی دارد، اما پژوهشگران تاکید کرده اند که این تحقیق در مرحله آزمایشی قرار دارد و هنوز برای نتیجه گیری قطعی زود است. تعداد شرکت کنندگان محدود بود و تاثیر عواملی مانند مصرف دارو، بیماری های زمینه ای و تغییرات دستخط در طول زمان بررسی نشد.
به همین دلیل، محققان اعلام کرده اند که انجام مطالعات گسترده تر با نمونه های بزرگ تر و بررسی طولانی مدت شرکت کنندگان، برای تایید این یافته ها ضروری است.
نتایج این پژوهش نشان می دهد که تغییراتی مانند کند شدن سرعت نوشتن، کوتاه شدن حرکات قلم و کاهش هماهنگی هنگام دیکته نویسی ممکن است از نشانه های اولیه کاهش عملکرد شناختی باشند. با این حال، این تغییرات به تنهایی نشانه قطعی زوال عقل نیستند و باید در کنار سایر ارزیابی های پزشکی بررسی شوند. اگر تحقیقات آینده این یافته ها را تایید کنند، تحلیل دیجیتال دستخط می تواند به یکی از روش های ساده، کم هزینه و موثر برای غربالگری زودهنگام اختلالات شناختی و کمک به تشخیص زوال عقل در سالمندان تبدیل شود.
اولین دیدگاه را شما بنویسید