تیر 18, 1405
0
0
ایمنی درمانی یکی از مهم ترین مسیرهای جدید در مبارزه با سرطان به شمار می رود. برخلاف روش های سنتی مانند شیمی درمانی که به طور مستقیم سلول های سرطانی را هدف قرار می دهند، ایمنی درمانی تلاش می کند توانایی طبیعی سیستم دفاعی بدن را برای شناسایی و نابودی تومورها افزایش دهد.
اکنون گروهی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی موفق به کشف روشی شده اند که می تواند یکی از محدودیت های بزرگ درمان های سلولی سرطان را برطرف کند. این دانشمندان روشی برای تولید تقریبا نامحدود سلول های ایمنی ضد سرطان توسعه داده اند که می تواند مسیر ساخت نسل جدیدی از درمان های مبتنی بر سلول های ایمنی را هموار کند.
بدن انسان به طور طبیعی دارای سازوکارهایی برای شناسایی و از بین بردن سلول های غیرطبیعی مانند سلول های سرطانی است. یکی از مهم ترین اجزای این سیستم دفاعی، سلول هایی به نام ماکروفاژ هستند که نقش مهمی در پاکسازی بدن ایفا می کنند.
ماکروفاژها نوعی از گلبول های سفید خون هستند که می توانند عوامل بیماری زا، سلول های آسیب دیده و حتی برخی سلول های سرطانی را شناسایی و جذب کنند. این سلول ها علاوه بر حمله مستقیم به تومورها، می توانند سایر بخش های سیستم ایمنی مانند سلول های T را نیز برای مقابله موثرتر با سرطان فعال کنند.
به همین دلیل، پژوهشگران سال هاست ماکروفاژها را یکی از گزینه های مهم برای توسعه درمان های سلولی سرطان می دانند. با این حال، استفاده درمانی از این سلول ها تاکنون با چالش های جدی روبرو بوده است.
اگرچه ماکروفاژها ظرفیت بالایی برای مقابله با سرطان دارند، اما تولید و استفاده گسترده از آنها در آزمایشگاه کار ساده ای نیست. این سلول ها پس از رسیدن به مرحله بلوغ، توانایی محدودی برای تکثیر دارند و افزایش تعداد آنها برای استفاده درمانی دشوار است.
همچنین مهندسی ژنتیکی ماکروفاژهای بالغ پیچیده است و نگهداری طولانی مدت آنها نیز مشکلات خاص خود را دارد. همین محدودیت ها باعث شده دانشمندان به دنبال راهی برای تولید تعداد بیشتری از این سلول های ایمنی باشند.
در پژوهش جدید، دانشمندان به جای تمرکز مستقیم روی ماکروفاژهای بالغ، سراغ سلول های اولیه تری رفتند که توانایی بیشتری برای رشد و تکثیر دارند.
پژوهشگران در این مطالعه سلول هایی به نام «پیش سازهای گرانولوسیت مونوسیت» یا GMP را بررسی کردند. این سلول ها در حالت طبیعی در بدن وجود دارند و در نهایت می توانند به سلول های ایمنی مختلف، از جمله ماکروفاژها، تبدیل شوند.
نتایج این تحقیق نشان داد که برخلاف تصور قبلی، این سلول های پیش ساز در شرایط مناسب می توانند بارها تقسیم شوند و بدون از دست دادن ویژگی های اصلی خود، همچنان سلول های ایمنی جدید تولید کنند.
دانشمندان با استفاده از ترکیبی از مواد شیمیایی و شرایط دقیق رشد در آزمایشگاه، توانستند این سلول ها را به شکل مداوم تکثیر کنند. سپس آنها را از نظر ژنتیکی تغییر دادند تا سلول های ایمنی تولید شده، توانایی بیشتری برای شناسایی و حمله به سلول های سرطانی داشته باشند.
پس از تولید سلول های پیش ساز مهندسی شده، پژوهشگران آنها را به موش های مبتلا به سرطان خون و تومورهای جامد تزریق کردند تا عملکرد این سلول ها را بررسی کنند.
نتایج نشان داد سلول های پیش ساز پس از ورود به بدن، در بخش های مختلف منتشر شدند و به صورت مداوم ماکروفاژها و دیگر سلول های ایمنی فعال تولید کردند. این ویژگی باعث شد روند رشد سرطان در هر دو نوع سرطان خون و تومورهای جامد کاهش پیدا کند.
تفاوت مهم این روش با تزریق مستقیم ماکروفاژهای آماده در همین موضوع است. ماکروفاژهای بالغ پس از ورود به بدن تقریبا توانایی تکثیر ندارند، اما سلول های پیش ساز می توانند مانند یک منبع دائمی، تولید سلول های ضد سرطان را ادامه دهند.
یکی از پیشرفته ترین روش های فعلی ایمنی درمانی، درمان CAR-T است. در این روش، سلول های T بیمار از بدن خارج شده و در آزمایشگاه به گونه ای اصلاح ژنتیکی می شوند که بتوانند سلول های سرطانی را بهتر شناسایی کنند. سپس این سلول های تقویت شده دوباره به بدن بیمار بازگردانده می شوند.
این روش در برخی سرطان های خون موفقیت های قابل توجهی داشته است، اما در برابر بسیاری از تومورهای جامد مانند سرطان ریه، سرطان سینه و سرطان روده بزرگ هنوز محدودیت هایی دارد. دلیل اصلی این است که سلول های T معمولا در نفوذ به محیط پیچیده تومورهای جامد با مشکل مواجه می شوند.
در مقابل، ماکروفاژها به طور طبیعی حضور بیشتری در محیط تومورها دارند. به همین دلیل، دانشمندان به توسعه روشی به نام CAR-M علاقه مند شده اند؛ روشی که در آن ماکروفاژها به صورت ژنتیکی برای حمله بهتر به سرطان تغییر داده می شوند.
کشف منبعی پایدار از سلول های پیش ساز می تواند یکی از موانع اصلی توسعه CAR-M را برطرف کند و امکان تولید تعداد بیشتری سلول درمانی را فراهم آورد.
این مطالعه نشان می دهد آینده درمان های سلولی سرطان ممکن است تنها به مهندسی سلول های بالغ محدود نباشد. در عوض، هدف قرار دادن سلول های پیش ساز که توانایی تولید مداوم سلول های ایمنی را دارند، می تواند رویکردی موثرتر باشد.
اگر این فناوری در مطالعات انسانی نیز موفقیت آمیز باشد، می تواند به تولید درمان های سلولی استانداردتر، سریع تر و قابل دسترس تر کمک کند. همچنین ممکن است راه را برای درمان بهتر سرطان هایی که تاکنون پاسخ محدودی به ایمنی درمانی داشته اند، باز کند.
پژوهش دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی یک گام مهم در مسیر توسعه نسل جدید درمان های سرطان محسوب می شود. آنها با تمرکز بر سلول های پیش ساز ماکروفاژ توانسته اند راهی برای تولید مداوم سلول های ایمنی ضد سرطان پیدا کنند؛ سلول هایی که می توانند پس از ورود به بدن به تولید نیروهای دفاعی جدید ادامه دهند.
اگرچه این فناوری هنوز در مراحل تحقیقاتی قرار دارد و برای استفاده گسترده در انسان به آزمایش های بیشتری نیاز است، اما می تواند آینده ایمنی درمانی را تغییر دهد. شاید در آینده، به جای ساخت تعداد محدودی سلول درمانی، بتوان از بدن یک بیمار یک سیستم تولیدکننده دائمی سلول های ضد سرطان ساخت.
اولین دیدگاه را شما بنویسید