شیر یکی از مهمترین مواد غذایی در برنامه روزانه بسیاری از خانوادهها است و به دلیل داشتن پروتئین، کلسیم و مواد مغذی ضروری، نقش مهمی در سلامت بدن دارد. با این حال، ماندگاری چند ماهه برخی شیرهای پاکتی، به ویژه شیرهای استریلیزه یا یو اچ تی، باعث شده است که برخی مصرف کنندگان درباره دلیل این دوام طولانی و احتمال وجود مواد نگهدارنده در آنها سوالاتی داشته باشند.
در سالهای اخیر شایعات مختلفی درباره شیرهای پاکتی منتشر شده است؛ از جمله این تصور که ماندگاری طولانی این محصولات به دلیل افزودن مواد شیمیایی یا نگهدارنده است. اما متخصصان تغذیه و کارشناسان صنایع غذایی تاکید میکنند که دلیل اصلی این ماندگاری، استفاده از فناوریهای پیشرفته در فرآوری و بستهبندی است، نه افزودن مواد غیرمجاز.
یکی از مهمترین نگرانیهای مصرف کنندگان درباره شیرهای با ماندگاری بالا، وجود مواد افزودنی برای جلوگیری از فاسد شدن آنها است. در حالی که طبق استانداردهای تولید محصولات لبنی، اضافه کردن مواد نگهدارنده به شیر ممنوع است و کارخانههای تولیدکننده موظف هستند فرآیندهای کنترل کیفیت سختگیرانهای را رعایت کنند.
محمدرضا وفا، متخصص تغذیه و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران، درباره این موضوع تاکید کرده است که شیرهای موجود در بازار، از جمله شیرهای استریلیزه با ماندگاری طولانی، فاقد مواد نگهدارنده غیرمجاز هستند. ماندگاری بالای این محصولات نتیجه ترکیب فناوری حرارتی پیشرفته، شرایط کاملا کنترل شده تولید و بستهبندیهای تخصصی است.
به عبارت دیگر، برخلاف تصور رایج، شیر پاکتی مدت زمان بیشتری سالم میماند، نه به دلیل اضافه شدن مواد شیمیایی، بلکه به دلیل حذف عوامل فسادزا و جلوگیری از ورود دوباره آلودگی به محصول.
برای درک دلیل تفاوت ماندگاری شیرها، ابتدا باید با روش تولید آنها آشنا شویم. شیرهای موجود در بازار معمولا به دو گروه اصلی پاستوریزه و استریلیزه یا یو اچ تی تقسیم میشوند که هر کدام فرآیند حرارتی متفاوتی دارند.
شیر پاستوریزه تحت حرارت نسبتا ملایم قرار میگیرد تا میکروبهای بیماریزای فعال از بین بروند، اما برخی از عوامل مقاوم میتوانند همچنان باقی بمانند. به همین دلیل این نوع شیر باید حتما در یخچال نگهداری شود و معمولا مدت کوتاهی پس از تولید مصرف شود.
در مقابل، شیر استریلیزه با استفاده از فناوری حرارت فوق العاده بالا تولید میشود که باعث افزایش چشمگیر زمان نگهداری آن میشود.
شیرهای یو اچ تی یا استریلیزه با روشی تولید میشوند که در آن شیر برای مدت بسیار کوتاهی در معرض دمای بسیار بالا، حدود ۱۳۵ تا ۱۴۰ درجه سانتی گراد، قرار میگیرد. این فرآیند باعث از بین رفتن تقریبا تمام میکروارگانیسمهای بیماریزا و هاگهای مقاوم باکتریایی میشود.
نکته مهم در این روش، کوتاه بودن زمان حرارت دهی است. برخلاف روشهای قدیمی که حرارت طولانی میتوانست تغییرات بیشتری در طعم و ترکیبات شیر ایجاد کند، فناوری یو اچ تی تلاش میکند با کاهش زمان تماس با حرارت، کیفیت محصول را حفظ کند.
البته ممکن است در اثر این فرآیند، تغییرات جزئی در برخی ترکیبات حساس به گرما ایجاد شود، اما بخش زیادی از ارزش غذایی شیر مانند پروتئین، کلسیم و مواد معدنی همچنان حفظ میشود.
فقط فرآیند حرارتی نیست که باعث دوام طولانی شیرهای استریلیزه میشود. بستهبندی نیز نقش بسیار مهمی در جلوگیری از خراب شدن محصول دارد. اگر شیر پس از استریل شدن دوباره در معرض هوا، نور یا آلودگی قرار گیرد، ماندگاری آن کاهش پیدا میکند.
شیرهای یو اچ تی معمولا در بستهبندیهای چندلایه یا هفت لایه عرضه میشوند. این نوع بستهبندی مانند یک محافظ عمل کرده و مانع ورود نور، اکسیژن و عوامل خارجی به داخل محصول میشود.
ترکیب استریل کردن شیر و بستهبندی محافظ باعث میشود این محصولات بتوانند معمولا بین سه تا شش ماه در دمای محیط نگهداری شوند، بدون اینکه نیاز به قرار گرفتن در یخچال داشته باشند.
یکی از نکات مهمی که بسیاری از مصرف کنندگان به آن توجه نمیکنند، شرایط نگهداری شیر پس از باز شدن بسته بندی است. زمانی که درب پاکت باز میشود، دیگر محیط کاملا استریل اولیه وجود ندارد و امکان ورود میکروبها افزایش پیدا میکند.
به همین دلیل، بعد از باز شدن شیر استریلیزه باید مانند شیر پاستوریزه در یخچال نگهداری شود. متخصصان توصیه میکنند این شیر حداکثر طی ۴۸ ساعت مصرف شود تا کیفیت، طعم و سلامت آن حفظ شود.
باز گذاشتن شیر در دمای محیط برای مدت طولانی میتواند باعث رشد میکروبها و کاهش کیفیت محصول شود، حتی اگر شیر در ابتدا با فناوری استریلیزه تولید شده باشد.

برخی افراد تصور میکنند ماندگاری طولانی شیرهای استریلیزه به معنای کاهش ارزش غذایی آنها است، اما کارشناسان تغذیه این موضوع را تایید نمیکنند. تفاوت اصلی میان شیر پاستوریزه و یو اچ تی در روش فرآوری و نوع بستهبندی است.
هر دو نوع شیر میتوانند بخشی از نیاز بدن به پروتئین، کلسیم و مواد مغذی را تامین کنند. انتخاب میان آنها بیشتر به شرایط نگهداری، مدت زمان مصرف و نیاز خانواده بستگی دارد.
البته مانند هر ماده غذایی دیگری، رعایت تاریخ مصرف، شرایط نگهداری و خرید محصولات دارای مجوزهای بهداشتی اهمیت زیادی دارد.
ماندگاری چند ماهه شیرهای پاکتی نتیجه استفاده از فناوریهای نوین صنایع غذایی است و ارتباطی با افزودن مواد نگهدارنده ندارد. فرآیند حرارت دهی فوق العاده بالا در کنار بستهبندیهای پیشرفته باعث میشود شیرهای استریلیزه بدون نیاز به یخچال برای مدت طولانی سالم باقی بمانند.
متخصصان تغذیه تاکید میکنند که مصرف کنندگان میتوانند با اطمینان از محصولات لبنی استاندارد استفاده کنند. تنها نکته مهم این است که پس از باز شدن بسته بندی، شیر باید در یخچال نگهداری شده و در مدت زمان کوتاهی مصرف شود. فناوری غذایی بالاخره یک بار هم آمده تا زندگی انسان را راحتتر کند، نه اینکه طبق سنت همیشگی بشر تبدیل به موضوع یک تئوری توطئه جدید شود.
اولین دیدگاه را شما بنویسید