آگوست 28, 2026
0
0
قهوه یکی از پرمصرف ترین نوشیدنی های جهان است و سال ها درباره تاثیر آن بر سلامت بحث وجود داشته است. زمانی تصور می شد مصرف قهوه می تواند خطر ابتلا به بعضی بیماری ها را افزایش دهد، اما پژوهش های جدید تصویر متفاوتی ارائه می دهند.
امروزه مجموعه قابل توجهی از مطالعات نشان می دهد که مصرف متعادل قهوه در بسیاری از بزرگسالان سالم، با افزایش قابل توجه خطر بیماری های جدی همراه نیست و حتی ممکن است با کاهش خطر برخی بیماری های قلبی، کبدی و عصبی ارتباط داشته باشد.
با این حال، یک نکته مهم وجود دارد: «ارتباط آماری» با «اثبات علت و معلول» تفاوت دارد. بنابراین هنوز نمی توان گفت قهوه حتما باعث سالم تر شدن قلب یا مغز می شود.
نگاه علمی به قهوه در چند دهه گذشته تغییر کرده است. یکی از دلایل این تغییر، افزایش کیفیت مطالعات و استفاده از روش های آماری دقیق تر برای کنترل عوامل مخدوش کننده است.
در پژوهش های قدیمی، عواملی مانند سیگار کشیدن، رژیم غذایی، سطح فعالیت بدنی و وضعیت اقتصادی گاهی به اندازه کافی در نظر گرفته نمی شدند. همین موضوع می توانست ارتباط میان قهوه و بیماری را به شکل نادرستی نشان دهد.
امروزه پژوهشگران بیشتر از مطالعات بزرگ و طولانی مدت استفاده می کنند و سبک زندگی تعداد زیادی از افراد را برای سال ها بررسی می کنند. این روش به دانشمندان کمک کرده است تصویر دقیق تری از ارتباط مصرف قهوه با سلامت به دست آورند.
بررسی های جدید نشان داده اند که:
قهوه و سلامت قلب یکی از موضوعاتی است که در سال های اخیر تحقیقات زیادی درباره آن انجام شده است. برخلاف تصور قدیمی که قهوه را به دلیل افزایش موقت ضربان قلب یا فشار خون نوشیدنی نامناسبی برای قلب می دانست، مطالعات جدید تصویر پیچیده تری ارائه می دهند.
در برخی مطالعات بزرگ، مصرف متعادل قهوه با کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی و برخی پیامدهای قلبی همراه بوده است. حتی در بعضی پژوهش ها مصرف قهوه با کاهش خطر آریتمی های خاص نیز ارتباط داشته است.
با این حال، پاسخ بدن افراد به کافئین متفاوت است و افرادی که بعد از مصرف قهوه دچار تپش قلب، اضطراب یا افزایش فشار خون می شوند، نباید صرفا به دلیل نتایج مطالعات جمعیتی مصرف خود را افزایش دهند.
بر اساس شواهد موجود، قهوه ممکن است:
کافئین شناخته شده ترین ترکیب فعال قهوه است و می تواند با تاثیر بر گیرنده های آدنوزین، احساس خستگی و خواب آلودگی را کاهش دهد. به همین دلیل بسیاری از افراد پس از نوشیدن قهوه احساس هوشیاری و تمرکز بیشتری دارند.
اما تحقیقات درباره تاثیر بلند مدت قهوه بر مغز نیز در حال گسترش است. برخی مطالعات مشاهده ای، مصرف قهوه را با کاهش خطر زوال شناختی، بیماری پارکینسون و بعضی انواع زوال عقل مرتبط دانسته اند.
البته هنوز نمی توان گفت نوشیدن قهوه از ابتلا به آلزایمر یا سایر بیماری های عصبی جلوگیری می کند. بسیاری از این مطالعات مشاهده ای هستند و نمی توانند رابطه علت و معلولی را به طور قطعی اثبات کنند.
احتمال می رود ترکیبات مختلف قهوه از راه های متفاوتی بر بدن اثر بگذارند:
کبد یکی دیگر از اندام هایی است که ارتباط آن با مصرف قهوه توجه پژوهشگران را جلب کرده است. شواهد موجود نشان می دهند افرادی که قهوه مصرف می کنند در برخی مطالعات کمتر با بیماری های مزمن کبدی، فیبروز کبد و بعضی پیامدهای مرتبط با بیماری کبد روبه رو شده اند.
این ارتباط درباره قهوه کافئین دار و بدون کافئین نیز در برخی مطالعات دیده شده است. همین موضوع باعث شده پژوهشگران احتمال دهند ترکیباتی غیر از کافئین نیز در این اثر نقش داشته باشند.
مطالعات مختلف، قهوه را با موارد زیر مرتبط دانسته اند:
البته قهوه جایگزین درمان بیماری های کبدی نیست و فرد مبتلا به بیماری کبد باید توصیه پزشک خود را در اولویت قرار دهد.
در سال های اخیر، ارتباط میان قهوه و میکروبیوم روده نیز به یکی از موضوعات مورد توجه پژوهشگران تبدیل شده است. قهوه حاوی ترکیبات زیست فعال مختلفی است که می توانند بر محیط دستگاه گوارش و جمعیت میکروارگانیسم های روده تاثیر بگذارند.
برخی تحقیقات نشان داده اند مصرف کنندگان قهوه ممکن است ترکیب متفاوتی از باکتری های روده داشته باشند. با این حال، هنوز مشخص نیست این تغییرات دقیقا چه تاثیری بر سلامت بلند مدت انسان دارند.
بنابراین نمی توان قهوه را به عنوان یک «پروبیوتیک» معرفی کرد. چنین نتیجه گیری هایی معمولا حاصل تبدیل یک یافته آزمایشگاهی به یک وعده تبلیغاتی است، که برای اینترنت بسیار جذاب است و برای علم چندان قابل دفاع نیست.
یکی از نگرانی های قدیمی درباره قهوه، احتمال ارتباط آن با سرطان بود. برخی مطالعات قدیمی ارتباط هایی میان مصرف قهوه و بعضی سرطان ها گزارش کردند، اما تحقیقات بعدی بسیاری از این ارتباط ها را تایید نکردند.
آژانس بین المللی تحقیقات سرطان در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد شواهد موجود برای طبقه بندی قهوه به عنوان ماده سرطان زا در انسان کافی نیست. این تصمیم به معنای اثبات بی ضرر بودن مطلق قهوه نیست، بلکه نشان می دهد شواهد موجود، قهوه را به عنوان یک ماده سرطان زای قطعی در انسان معرفی نمی کنند.
در عین حال، روش آماده سازی قهوه نیز اهمیت دارد. نوشیدن مایعات بسیار داغ می تواند با افزایش خطر آسیب به مری مرتبط باشد و این موضوع با خود قهوه یا کافئین یکی نیست.
مقدار مناسب قهوه برای همه افراد یکسان نیست. سن، وزن، ژنتیک، سرعت متابولیسم کافئین، بارداری، بیماری های زمینه ای و داروهای مصرفی می توانند میزان تحمل فرد را تغییر دهند.
برای بیشتر بزرگسالان سالم، مصرف روزانه تا حدود ۴۰۰ میلی گرم کافئین معمولا به عنوان محدوده ای مطرح می شود که برای بسیاری از افراد با عوارض جدی همراه نیست. این مقدار معادل چند فنجان قهوه است، اما میزان کافئین بسته به نوع قهوه و اندازه فنجان می تواند تفاوت زیادی داشته باشد.
افراد زیر ممکن است نیاز داشته باشند میزان مصرف کافئین خود را محدود کنند:
نوع مصرف قهوه اهمیت زیادی دارد. بسیاری از مطالعاتی که فواید احتمالی قهوه را بررسی کرده اند، لزوما درباره نوشیدنی هایی با مقدار زیاد شکر، خامه یا سیروپ های شیرین صحبت نمی کنند.
اضافه کردن مقدار زیادی شکر و کالری می تواند ارزش غذایی نوشیدنی را تغییر دهد و در صورت مصرف مداوم، دریافت انرژی روزانه را افزایش دهد.
برای مصرف سالم تر قهوه بهتر است:
تفاوت واکنش افراد به قهوه فقط به مقدار مصرف مربوط نمی شود. ژنتیک می تواند سرعت تجزیه کافئین در بدن را تغییر دهد و همین مسئله باعث می شود اثر یک فنجان قهوه در افراد مختلف متفاوت باشد.
علاوه بر ژنتیک، خواب، سن، داروها، بارداری، وضعیت سلامت و عادت مصرف روزانه نیز می توانند روی پاسخ بدن تاثیر بگذارند.
به همین دلیل، نتایج یک مطالعه بزرگ درباره جمعیت عمومی را نمی توان بدون توجه به شرایط فردی برای همه افراد نسخه کرد.
تصویر علمی امروز از قهوه با تصور چند دهه قبل تفاوت قابل توجهی دارد. شواهد جدید نشان می دهند مصرف متعادل قهوه برای بسیاری از بزرگسالان سالم احتمالا با خطر جدی همراه نیست و ممکن است با کاهش خطر برخی بیماری های قلبی، کبدی و عصبی ارتباط داشته باشد.
اولین دیدگاه را شما بنویسید