شکلات تلخ فقط یک خوراکی محبوب برای پایان یک روز خسته کننده نیست. در سال های اخیر، پژوهشگران به ترکیبات موجود در کاکائو و تاثیر احتمالی آنها بر مغز، خلق و خو و عملکرد شناختی توجه بیشتری نشان داده اند.
کاکائو حاوی ترکیبات گیاهی مختلفی است که ممکن است از طریق تاثیر بر عروق، التهاب، استرس اکسیداتیو و حتی ارتباط میان روده و مغز بر سلامت عمومی اثر بگذارند. با این حال، نوع محصول، مقدار مصرف و میزان ترکیبات فعال آن اهمیت زیادی دارد.
بخش مهمی از توجه علمی به کاکائو به گروهی از ترکیبات گیاهی به نام پلی فنول ها و به ویژه فلاوانول ها مربوط می شود. این مواد در گیاهان مختلف وجود دارند و به دلیل خواص زیستی خود، از جمله تاثیر احتمالی بر عملکرد عروق و استرس اکسیداتیو، مورد مطالعه قرار گرفته اند.
یکی از ترکیبات مهم کاکائو اپی کاتچین است که در برخی پژوهش های آزمایشگاهی و حیوانی با تغییرات مرتبط با یادگیری و انعطاف پذیری عصبی ارتباط داشته است.

در میان ادعاهای مربوط به کاکائو، ارتباط آن با خلق و خو یکی از حوزه هایی است که شواهد امیدوارکننده تری دارد. برخی مطالعات انسانی نشان داده اند که مصرف کاکائو یا شکلات تلخ می تواند با کاهش برخی احساسات منفی و بهبود بعضی شاخص های خلقی همراه باشد.
البته اندازه این اثر در مطالعات مختلف یکسان نبوده و هنوز مشخص نیست که این تاثیر در همه افراد به یک اندازه اتفاق بیفتد. حتی ممکن است بخشی از احساس خوب بعد از خوردن شکلات به تجربه لذت بخش غذا خوردن، طعم، بافت و انتظار ذهنی فرد مربوط باشد.
یکی از موضوعات جدید و جذاب در تحقیقات تغذیه، ارتباط میان مواد غذایی، میکروبیوم روده و مغز است. دستگاه گوارش و مغز از طریق مسیرهای عصبی، هورمونی و ایمنی با یکدیگر ارتباط دارند و به همین دلیل پژوهشگران از اصطلاح «محور روده و مغز» استفاده می کنند.
برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف کاکائو می تواند بر ترکیب یا فعالیت بعضی از میکروب های روده تاثیر بگذارد. از طرف دیگر، تغییرات میکروبیوم نیز ممکن است با شاخص های مرتبط با خلق و خو ارتباط داشته باشد.
در مطالعات حیوانی، فلاوانول های کاکائو و بعضی ترکیبات آن با فرایندهایی مانند انعطاف پذیری عصبی، یادگیری و حافظه ارتباط داشته اند.
اما در انسان ها، نتایج قطعی نیست. برخی کارآزمایی ها تغییرات مثبتی در بعضی شاخص های شناختی مانند سرعت پردازش اطلاعات گزارش کرده اند، در حالی که در برخی مطالعات دیگر تاثیر قابل توجهی بر حافظه یا سایر عملکردهای شناختی مشاهده نشده است.
خیر. وقتی در مطالعات علمی از فواید احتمالی کاکائو صحبت می شود، منظور لزوما هر محصول شکلاتی موجود در فروشگاه نیست. میزان کاکائو، مقدار فلاوانول ها، شکر، چربی و اندازه وعده غذایی می تواند بین محصولات مختلف تفاوت زیادی داشته باشد.
شکلات های تلخ با درصد بالاتر کاکائو معمولا نسبت به شکلات های شیری سهم بیشتری از ترکیبات کاکائویی دارند، اما درصد کاکائو به تنهایی مقدار دقیق فلاوانول های موجود در محصول را مشخص نمی کند.

بخش قابل توجهی از تحقیقات کاکائو به سیستم قلب و عروق مربوط می شود. فلاوانول های کاکائو می توانند بر عملکرد اندوتلیوم و گشاد شدن عروق تاثیر بگذارند و به همین دلیل، اثر احتمالی آنها بر سلامت قلب و عروق مورد بررسی قرار گرفته است.
برخی کارآزمایی های بالینی نشان داده اند که مصرف فلاوانول های کاکائو می تواند در کوتاه مدت بعضی شاخص های عملکرد عروق را بهبود دهد.
برای شکلات تلخ یک مقدار جادویی که برای همه افراد بهترین باشد وجود ندارد. نیازهای غذایی، میزان کالری دریافتی، ترکیبات محصول و وضعیت سلامت فرد در انتخاب مقدار مناسب نقش دارند.
اگر فردی شکلات تلخ را دوست دارد، مصرف مقدار کم و متعادل آن می تواند در یک رژیم غذایی متعادل جا داشته باشد.
کاکائو می تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد و ترکیبات موجود در آن، به ویژه فلاوانول ها، از نظر تاثیر احتمالی بر عملکرد عروق و برخی جنبه های خلق و خو مورد توجه علمی قرار گرفته اند. با این حال، شواهد مربوط به عملکرد شناختی و حافظه هنوز به اندازه ای قوی نیست که بتوان از شکلات به عنوان یک تقویت کننده قطعی مغز یاد کرد.
اولین دیدگاه را شما بنویسید